Spokój wewnętrzny

Co ja chcę przez to uzyskać? Troche spokoju wewnetrznego. Chętnie napisałabym kilka kartek z pamietnika mobbingowanego nauczyciela, na zasadzie nie odwetu w stosunku do dyrektora, tylko może coś by do kogos dotarło. Pracuje drugi rok po urlopie zdrowotnym. A już podczas tego urlopu zaczęły się takie ewidentne działania, które rozpoczęły cykl , które dla mnie ewidentnie było mobbingiem.
Rzadko o tym mówię, co sie tu dzieje, a zwłaszcza w domu. Siostrze opowiadam i ona słuchała, słuchała. Pewnego razu wybierała sie do pracy i widziała jakiś materiał w Teleekspressie, usłyszała takie słowo i zapisała je. Zaczęłąm sie tym interesować, zbierac jakieś informacje, byłam nawet w kuratorium, tam z jakims rzecznikiem rozmawiałąm – ale w końcu nie chciałam z tego robic użytku, bo ciągle mam nadzieje, wierzę, że ludzie są dobrzy. Długo miałąm nadzieje, że moje uwagi ppod adresem dyrektora przyniosa jakis skutek, że pod ich wpływem otworzy oczy. Bardzo długo miałam to przekonanie. Już teraz nie mam takiej wiary.
Zwracałąm uwage na działania dotyczace mnie, także innych osób. Ja to artykułowała, a to nie odnosiło żadnego skutku. Potem zrozumiałam, że to nie odniesie skutku, bo dla dyrektora nic sie takiego nie stało.Nawet taka sytuacja: W gazecie chojeńskiej ukazał sie artykuł nawiązujący do pani artykułu – panie u nas to zobaczyły, zaczęły czytać, stała tam sekretarka, dyrektor, wziął do ręki, zaczął czytać. Wtedyu jakas nauczycielka powiedziała coś o odrobinie autorefleksji. Wtredy dyrektor rzucił to, jak poparzony i mówi, że u nas nie ma żadnego mobbingu, on nie zna żadnej osoby, która byłaby mobbingowana. Możliwe, że to przejaw obrony włąsnej, ale możliwe, że on jest przekonany, że tak właśnie jest.
W tej szkolwe pracuję 5 rok, a w ogóle 24 , wczesniej byłąm dyrektorka w wiejskiej szkole, Od razu przyszłam na stanowisko wicedyrektora.